با وجود انبوه کمک‌های مردمی، چرا مشکلات حل نمی‌شوند؟!

حجم زیاد کمک های مردمی به زلزله کرمانشاه و قصر شیرین

نرخ دقیق کمک های مردمی در کشور را کسی نمی داند. اما هر چه باشد حتماً نجومی است.
از طرفی آمار فقر و اعتیاد و حاشیه نشینی با تمام ابهام و ایهامی که دارد و با وجود تناقضات، حتماً بالا است. اعدادی بین سیزده تا نوزده میلیون نفر حاشیه نشین، چهار تا هفت میلیون نفر معتاد و خط فقری در حدود درآمد سه میلیون و هفتصد هزار تومان که بالای بخش بزرگی از جامعه قرار می گیرد، نشانه‌های وجود مشکلات اقتصادی و اجتماعی در کشور است.

در هر حال این جا تناقضی وجود دارد! هر دو عدد بالا است!

از بین دلایل ممکن فراوانی که برای توجیه این وضع بیان می شود، یکی از مهم‌ترین مسائل، #فرهنگ_کار_خیر است. کار خیر هم فرهنگ دارد!

نشانه‌های بی فرهنگی در کار خیر در رمضان‌ها، محرم‌ها و صفرها بیش‌تر دیده می‌شود. صحنه‌ی آشنای مناطق حاشیه، این می‌شود که یک دفعه بچه‌ها را می‌بینی که دنبال یک وانت می‌دوند تا نذری‌ها را بگیرند. گاهی که زیاد هم شلوغ می‌شود، نذری‌ها را می‌بینی که روی هوا و زمین پرت می‌شود و… ناگفته‌ی سوءمدیریت در چنین نذری دادنی، روشن است.

البته برای این که سوءتفاهم پیش نیاید باید گفت اصل نذری دادن، اقدامی هوشمندانه و نیکو است. صحبت سر سوء مدیریت در نحوه‌ی توزیع این نذری‌ها است.

وقف‌ها در گروی مؤسساتی می‌رود که گره گشای معضلات نیستند. قربانی‌ها هم قصه‌ی پر خونی دارد. (هدف از قربانی در عید قربان یا دیگر مناسبت‌های مذهبی، این بوده تا گوشت قربانی، بیش‌تر به افراد فقیر تقسیم شود. اما گاهی قربانی صرفاً به خانواده و خویشان فرد قربانی‌کننده می‌رسد!)

می‌گوییم بگذارید برای بچه‌ها کتاب بخریم؛ می‌گویند نذر من عیناً همان‌طور که بوده باید ادا شود. این داستان در صدقات، پول‌های مربوط به امامزاده‌ها و کفاره‌ها و زکات‌ها و خمس‌ها و … هم هست.

همه‌ی این کمک‌های مردمی در قالب‌های مختلف، کاملاً پسندیده و قابل تقدیر هستند؛ اما می‌بایست به صورت قاعده‌مند و روش‌مند به کار گرفته شوند.

البته این روزها خیٓرین فرهنگی جنبش مبارکی ساخته‌اند. بسیاری از خیرین دوست دارند کمک هایشان در امور آموزشی و پرورشی هزینه شود. صرف لوازم التحریر و کتاب و هزینه سرویس و ثبت نام مدرسه شود…

اما بهترین و مؤثرترین شیوه کمک کدام است؟
بهترین شیوه کمک کردن، حمایت از مؤسساتی است که «شناسایی شده» و به صورت «پیگیر» به انسان‌ها کمک می‌کنند.

هیچ سمن یا حتی ارگان دولتی نمی‌تواند یک تنه، در مقابل حتی بخشی از همین آمارهایی که ابتدای همین نوشتار آمد، ایستادگی کند. وضعیت امروز سمن‌های فعال در حوزه‌ی اجتماعی ما، در مقابل معضلات؛ مثل یک دستگاه تصفیه‌ی خانگی در مقابل یک لوله فاضلاب سه متری است! اما این به این معنی نیست که پایمردی سمن‌ها بی ارزش است.

اتفاقاً با وجود چنین واقعیتی است که ماندن و دست کمک دادن هنر است. به خصوص مددکاران داوطلب مردمی مخصوصاً آن‌ها که در سمن‌های‌ منظم فعال اند؛ در چنین وضعی و با وجود عدم اعتماد خیرین به ارگان‌های رسمی فعال، مهم‌ترین سوی امیدند.
در هر حال به نظر می‌رسد باید به‌ سمن‌های معتبر و آزمون‌ پس‌داده‌ی موجود اعتماد کرد…

-----------------------

راستی! با عضو شدن در گروه تلگرامی خیریه همسادگی می‌توانید مؤثرتر در طرح‌های ما مشارکت کنید.

  • طرح همسادگی
  • هیچ
  • 10
  • ۱۱ خرداد ۹۸
طرح همسادگی
در حدیث نبوی، حد همسایگی چهل خانه معرفی شده است. اما وقتی صحبت از دنیای مجازی و ارتباطات اینترنتی می‌شود؛ پس همسایه‌های مجازی هم می‌شود داشت! همساده‌های مجازی شما، چشم به راه کمک‌های پرمهرتان هستند...

با ثبت نام در خبرنامه همسادگی، مطالب ما را در ایمیلتان دریافت کنید.

توجه: پس از ثبت ایمیل، حتماً وارد اینباکس پست الکترونیکی خود شده و روی لینک فعالسازی کلیک کنید.

پیشنهاد ما

یک دیدگاه بنویسید

اولین نفری باشید که دیدگاه می‌گذارید!

avatar
  اشتراک  
اطلاع رسانی کن